Καλημέρα Ναπίλ – Σύλβια Καμάρ

Το υπέροχο αυτοβιογραφικό ταξίδι της Σύλβιας Καμάρ γεννιέται μέσα από ένα έρωτα με την ελευθερία του ατόμου, του σώματος και του πνεύματος.

‘ Ένα απογευματάκι, γύρισα από την σχολή και βρήκα το ζευγάρι στο κρεββάτι μου – φιλοξενούσα τότε την φίλη μου, μέχρι να βρει σπίτι – χαλαρούς, όμορφους, ευτυχισμένους, προφανώς μετά από την ερωτική τους συνεύρεση. Ολόχαρη πήγα και κάθισα στο κρεββάτι μαζί τους, να έχει ο Γιώργος και τις δυο γυναίκες που αγαπούσε αγκαλιά.”

Στο πέρασμα από την αγροτική στη σύγχρονη Κύπρο, τα νήματα της γραφής της κλώθονται από το ανάγιωμα σε περιβάλλον εντατικής καλλιτεχνικής καλλιέργειας, την αριστερή κινητοποίηση με την έμπνευση και τις αντιξοότητες της, την οικογένεια με την θαλπωρή αλλά και τις απορρίψεις της, τις υπερβάσεις της ζωής στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 80, τις σχέσεις των φύλων και φυλών μέσα από το γάμο και το διαζύγιο, την μοναχικότητα και πληρότητα της μητρότητας και τον αγώνα του μονογονιού, πάντα από την μεριά μιας γυναίκας που συνεχώς αναμετριέται με την ελευθερία της.

«Κανείς δεν με είχε κάνει να αισθανθώ όμορφη πριν. Ήμουν πάντα η γλυκιά και αυτό στην συνείδησή μου είχε τυπωθεί σαν ο ευγενικός τρόπος να μην μου πουν ότι είμαι άσχημη. Τα λόγια του, το βλέμμα του, το άγγιγμά του ήταν βάλσαμο. Και η θεραπεία ξεκίνησε. Ο άνθρωπος αυτός ήταν αυτό που είχα μέσα μου και δεν υπήρχε γύρω μου. Τώρα υλοποιείτο σαν πρότυπο. Μου μιλούσε για τα ζευγάρια στη Χιλή όπου πήγαινε ο στρατός και η αστυνομία, τα χώριζαν βίαια και συλλάμβαναν τους νέους, για προσβολή της δημόσιας αιδούς, κι εγώ για πρώτη φόρα έβλεπα, με τα μάτια του μυαλού μου, ότι η δικτατορία δεν στοχεύει μόνο την οικονομία. Αυτά είναι ψιλά γράμματα. Αγαθά είχαν πάντα άφθονα. Στοχεύει την ουσία του ανθρώπου. Σε ισοπεδώνει για να σε ελέγχει. Όλες οι αστυνομίες και οι στρατοί του κόσμου είναι χτισμένες στη βάση αυτής της ανήθικης ηθικής. Χτυπούν την ουσία του ανθρώπου.»

Το βιβλίο απευθύνεται σε όλους όσους σιγοκαίει η σπίθα για απελευθέρωση από τους φόβους, που εμποδίζουν την αποκάλυψη και την απόλαυση της πραγματικής τους φύσης, σε όσους αποδέχονται ή διαισθάνονται την ολότητα του κόσμου και έχουν επίγνωση πως κάθε πράξη επιδρά στο σύνολο, σε όσους η αλήθεια αποτελεί την πύλη προς την ελευθερία και τον παράδεισο.

« Έχουμε κρύψει έναν εαυτό κακό ή αμαρτωλό, γιατί δεν σκύψαμε ποτέ να πάρουμε αυτό τον εαυτό αγκαλιά, να τον αγαπήσουμε, να τον στηρίξουμε και να του εξηγήσουμε ότι για να φτάσει στο ποθητό αποτέλεσμα θα περάσει πολλές φορές από μια διαδικασία που ονομάσαμε «λάθος», αντί να την ονομάσουμε εξερεύνηση δυνατοτήτων. Πάνω από όλα, να του εξηγήσουμε ότι οι γύρω μας, τις περισσότερες φορές, δεν αντιδρούν με αυτό τον τρόπο επειδή πραγματικά μας μισούν ή είναι θυμωμένοι μαζί μας· είναι γιατί έτσι μας παρασύρουν σε ένα παιγνίδι, όπου αποφεύγουν να ελέγξουν το μέσα τους, προσπαθώντας ανεπιτυχώς να ελέγξουν το γύρω τους.»

Η Σύλβια Καμάρ Χ’’Γεωργίου γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια οικογένεια καλλιτεχνών. Ξεκίνησε τις σπουδές χορού και μουσικής στα οκτώ της χρόνια στην Κύπρο και συνέχισε στην Αθήνα, Σαν Φρανσίσκο και Νέα Υόρκη.

Έδωσε παραστάσεις σαν χορεύτρια και χορογράφος στην Ελλάδα, Σαν Φρανσίσκο, Νέα Υόρκη, Κύπρο, Μασσαλία, Βελιγράδι, και σαν τραγουδίστρια στην Κύπρο, Σαν Φρανσίσκο, Νέα Υόρκη, Γιοχάνεσπουρκγ, Σύδνεϋ. Δίδαξε χορό στο Σαν Φρανσίσκο, Ελλάδα και Κύπρο, διοργάνωσε το φεστιβάλ « Το Σώμα μου είναι ο Ναός μου» και το φεστιβάλ «Oriental Delight», υπήρξε μέλος ή ιδρυτικό μέλος πολλών ομάδων χορού στην Κύπρο και χορογράφησε για το κυπριακό θέατρο και τηλεόραση.

«ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΝΑΠΙΛ – Από τον Θεό στο Θείο» ISBN 978-9925-566-89-1, τιμή: 12 ευρώ