Στάθης Αρτινός

Ξεκίνησε από μικρός να γράφει στιχάκια και να γρατζουνάει την κιθάρα.  Αργότερα αυτό έγινε πιο συστηματικό σαν μια μορφή ψυχανάλυσης.  Από τότε πέρασε πολύς καιρός και προχωρά με σταθερά βήματα κερδίζοντας τον κόσμο!

Μίλησε μας λίγο για την παιδική σου ηλικία.

Γεννήθηκα στην Πρέβεζα. Η δουλειά του πατέρα μου είχε κάποιες αλλαγές κι έτσι μετακομίσαμε Αθήνα και στην ηλικία των 10 ετών γυρίσαμε για ένα χρόνο στην Άρτα και μετά Πρέβεζα μέχρι τα 18. Όμορφα παιδικά χρόνια με αρκετές βόλτες και πολλή μουσική. Αν και δεν ασχολήθηκα ενεργά πάντα μου άρεσε να τραγουδώ και γύρω στα 15 ξεκίνησα να γράφω στιχάκια δειλά-δειλά.

Πώς πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με τη μουσική;

Νομίζω ήταν θέμα έκφρασης. Ήταν μια μεγάλη στιγμή όταν ήρθε η πρώτη μου κιθάρα και άρχισα να τη γρατζουνώ προσπαθώντας να φτιάξω τα πρώτα μου τραγουδάκια. Αργότερα ένα γεγονός, μια σημαντική απώλεια, ήταν η αφορμή να γίνει όλο αυτό πιο συστηματικά σαν ένα είδος ψυχανάλυσης.

Έχεις κάνει κάποια μαθήματα όσον αφορά στη μουσική;

Κιθάρα έμαθα μόνος μου και με βοήθεια φίλων. Να κρατάω ένα ρυθμό δηλαδή και λίγα πράγματα παραπάνω. Μετά τον πρώτο μου δίσκο σπούδασα φωνητική στο σύγχρονο τραγούδι.

Μίλησε μας λίγο για την πρώτη και δεύτερη δισκογραφική σου δουλειά.

Το 2006 ήταν η κυκλοφορία του πρώτου μου δίσκου με τίτλο «οι λέξεις…». Μια συλλογή εφηβικών στιγμών με τραγούδια όπως «Οι άγγελοι μαθαίνουν να πετάνε» και «όταν ο ήλιος θα πάψει να ανατέλλει» όπου μέσα από αυτό το δίσκο άρχισα να έχω επαφή με το κοινό. Το 2012 κυκλοφόρησε η «Όγδοη μέρα» μετά από αρκετή προσπάθεια λόγω δύσκολων οικονομικών συνθηκών. Ήταν ένας δίσκος που προσπαθούσα να καταλάβω καλύτερα τι θέλω να κάνω ώστε να φτάσουμε στο σήμερα.

Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο τώρα;

Τώρα μόλις προέκυψε ο Κύκλος. Τραγούδια που έγραψα με την πάροδο των ετών, σαφώς πιο ώριμα και πιο χαρακτηριστικά με αρκετές επιρροές και από το εναλλακτικό τραγούδι και από την παράδοση, στοιχεία που είχαν και οι προηγούμενες μου δουλειές. Σειρά έχουν τώρα εμφανίσεις όπου είναι εφικτό σε όλη την Ελλάδα. Μία από αυτές είναι και στην Αθήνα στη μουσική σκηνή Σφίγγα στις 22 Μαρτίου όπου ο δίσκος θα παρουσιαστεί με λιτό και αυθόρμητο τρόπο όπως δημιουργείται ένα τραγούδι. Ακολουθούν Ιωάννινα, Θεσπρωτία, Άρτα, Μέτσοβο, Κοζάνη και άλλες πόλεις.

Τα μουσικά σου ακούσματα; Ποια είναι τα είδωλα σου; Ποιες επιρροές είχες μεγαλώνοντας;

Ακούω αρκετή μουσική από μικρό παιδί. Από τα Ηπειρώτικα που άκουγαν οι δικοί μου και τα λαϊκά τραγούδια πέρασα στην alternative rock και το metal και ξαφνικά στα 16 Τρύπες και Παπάζογλου. Όλα αυτά με επηρέασαν με μεγάλες αγάπες στην ελληνική μουσική τον Νίκο Παπάζογλου και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη που λιώναμε τις κασέτες μας με τους φίλους και τον Θανάση Παπακωνσταντίνου λίγο αργότερα. Έτσι λοιπόν γεννήθηκαν οι επιρροές μου μέσα από ποτάμια μουσικής κι άρχισα κι εγώ να ψάχνω τα δικά μου μονοπάτια!

Πέραν από τη μουσική τι άλλο σε γεμίζει;

Βόλτες στη φύση, καλοί φίλοι και συντροφιές, μουσικές και βιβλία, λίγο ποδόσφαιρο και formula1 και λίγο μαγειρική ώστε να συνοδέψω το κρασί ή το τσιπουράκι.

Ποια η άποψη σου για τον καλλιτεχνικό χώρο της Ελλάδας;

Υπάρχει μια πληθώρα αξιόλογων μουσικών και δημιουργών σε πολλά είδη μουσικής. Αυτό που με στεναχωρεί είναι η σχεδόν μονοπωλιακή θέση του καψουροδιασκεδαστικού τραγουδιού στα ραδιόφωνα μέσα από ψυχρές playlist που με το ζόρι προσπαθούν να φτιάξουν επιτυχίες των δυο έως έξι μηνών με αποτέλεσμα να μη δίνεται ευκαιρία σε πολλά άλλα είδη έστω λίγο, να ακουστούν. Ευτυχώς η τεχνολογία βοήθησε κι έτσι πολλά σχήματα και δημιουργοί αποκτούν κοινό με αρκετό κόπο ακόμη και εάν είναι αποκλεισμένοι.

Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια;

Μέχρι τα τέλη του 2019 αρκετές παραστάσεις σε όσο πιο πολλά μέρη γίνεται και τότε πιθανότατα ξανά στούντιο για κάτι που έχω στο μυαλό μου και είναι καιρός να το κάνω.