Δημήτρης Κανέλλος

Έχει μάθει στα δύσκολα από μικρός. Έχει όμως τη θέληση και το πείσμα να προχωρήσει με σταθερά βήματα ξεδιπλώνοντας τα ταλέντα του! Είναι σίγουρα σε ένα πολύ όμορφο δρόμο για μια ουσιαστική παρουσία στο χώρο του τραγουδιού!

Μίλησε μας λιγο για την παιδική σου ηλικία.

Η παιδική μου ηλικία, δυστυχώς, δεν ήταν από τις πιο ξένοιαστες παιδικές ηλικίες που θα μπορούσε κανείς να συναντήσει. Οικονομικά προβλήματα με ανάγκασαν από πολύ νωρίς να μπω κι εγώ, όπως και άλλα παιδιά βέβαια, στον αγώνα για το μεροκάματο, στον αγώνα για την επιβίωση. Έτσι, από μικρή ηλικία, βοηθούσα τον πατέρα μου στην οικοδομή όπου και δούλευε ως χτίστης και ως σοβατζής. Τελείωσα βέβαια το λύκειο (το πολυκλαδικό του Κορυδαλλού συγκεκριμένα) με αρκετά καλό βαθμό, αλλά παρ’ όλα αυτά δε συνέχισα τις σπουδές μου λόγω της συνειδητής επιλογής μου να βγω στον αγώνα για την επιβίωση, μιας και δεν ήθελα να επιβαρύνω τους γονείς μου οικονομικά. Στην πορεία άνοιξε ο αδερφός μου ένα μαγαζί με τζάμια όπου και απασχολούμαι (όσο έχει δουλειά). Είμαι πραγματικά πολύ τυχερός που οι γονείς μου αλλά και συνολικά οι δικοί μου άνθρωποι, με στήριξαν σε όλες μου τις αποφάσεις όσον αφορά τα καλλιτεχνικά παρόλο που κάποιες φορές, ήταν αντίθετοι. Τους χρωστάω πολλά και τους αγαπώ πολύ!

Kanellos2Ποιες ήταν οι πρώτες σου εμπειρίες σχετικά με τη μουσική;

Η σχέση μου με τη μουσική πάει πολύ πίσω όταν ήμουν πολύ μικρός σε ηλικία, κάτω των 10 ετών. Ήταν ένα μαγαζί συγκεκριμένα με μουσικά όργανα, κοντά στο κηποθέατρο της Νίκαιας (είναι κλειστό εδώ και πολλά χρόνια) επί της οδού Κύπρου, όπου οι γονείς μου, απέφευγαν συνειδητά, να πηγαίνουμε από εκει γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να περάσουμε από εκείνο το σημείο και να μην σταματήσουμε τουλάχιστον ένα μισάωρο προκειμένου να χαζέψω μπροστά στην ομορφιά των οργάνων και ιδιαίτερα μπροστά στο αγαπημένο μου τότε μουσικό όργανο, το ακορντεόν! Γύρω στην ηλικία των 11 κι αφού ήμουν τόσο επίμονος να χαζεύω τα μουσικά όργανα, η μητέρα μου με πήγε στο πνευματικό κέντρο της Νίκαιας για να μάθω μπουζούκι, χωρίς βέβαια να έχω δικό μου μπουζούκι. Μετά από ένα περίπου χρόνο πήρα κι εγώ με μεγάλη μου ομολογουμένως χαρά, το δικό μου. Κάπως έτσι, και δειλά δειλά ξεκίνησα να κάνω τα πρώτα μου βήματα στον χώρο της μουσικής. Στην ηλικία των 16 περίπου χρόνων ξεκίνησα να παίζω κιθάρα και να τραγουδάω σε κάποιες ταβερνούλες στη Π. Κοκκινιά και στον Κορυδαλλό κυρίως για βιοποριστικούς λόγους, κι έτσι τα πράγματα πήραν σιγά σιγά το δρόμο τους κι έκανα κι εγώ το ξεκίνημα μου επαγγελματικά πλέον, στο χώρο της μουσικής.

Έχεις κάνει κάποιες σπουδές όσον αφορά τη μουσική;

Όπως έγραψα και πιο πάνω, στην ηλικία των 11 χρονών περίπου, πήγα στο Πνευματικό κέντρο της Νίκαιας όπου κι έμαθα μπουζούκι. Εκεί έκανα και τα πρώτα θεωρητικά μαθήματα στη μουσική. Θεωρία και αρμονία της μουσικής ήταν κάποια απ’ τα μαθήματα της μουσικής που κάναμε. Στην πορεία, κι όταν πλέον ασχολήθηκα πιο ενεργά ως τραγουδιστής, πήγα στο Εθνικό Ωδείο, στην δασκάλα μου, την Άννα Διαμαντοπούλου, όπου κι έκανα μαθήματα φωνητικής σύγχρονου τραγουδιού για 7 περίπου χρόνια.

Πως ήτανε η εμπειρία σου κατά τη συμμετοχή σου στο Ελληνικό Rising Star;

Το Rising Star ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα μιας και δεν είχα ξανασυμμετάσχει σε ένα talent show με τόσο καλή και προσεγμένη παραγωγή. Απόκτησα ωφέλιμη τηλεοπτική εμπειρία αλλά γνώρισα και πολλούς ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου μέσα από όλο αυτό.

Μίλησε μας για τη ζωή σου μετά το Rising Star.

Μετά από την προβολή μου στο Rising Star, πολλά πράγματα κυριολεκτικά άλλαξαν. Με γνώρισε και με αγάπησε πολύς κόσμος, και μέχρι και σήμερα μου δείχνουν την αγάπη τους όπου βρεθώ κι όπου σταθώ και τους ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό! Είναι πολύ όμορφο συναίσθημα όλο αυτό πραγματικά! Βέβαια αυτό απ’ την άλλη, με γεμίζει σοβαρές ευθύνες για τις μουσικές μου επιλογές που θα κάνω από δω και πέρα. Οφείλω να φανώ αντάξιος της αγάπης που μου δείχνει όλος αυτός ο κόσμος.

Kanellos3Με ποιούς ερμηνευτές και δημιουργούς έχεις δουλέψει;

Έχω συνεργαστεί με αρκετούς τραγουδιστές και δημιουργούς, και αυτό με γεμίζει πραγματικά, μεγάλη χαρά. Κάποιοι απ’ αυτούς είναι η Πόλυ Πάνου, η Πίτσα Παπαδοπούλου, ο Θέμης Αδαμαντίδης, η Γλυκερία, η Ελένη Βιτάλη, ο Δημήτρης Μητροπάνος και πολύ ακόμα σπουδαίοι τραγουδιστές που ίσως τώρα να μου διαφεύγουν, μιας κι εγώ πλέον μετρώ γύρω στα 20 χρόνια στον χώρο του τραγουδιού. Απ’ την άλλη, δημιουργοί όπως ο Θανάσης Πολυκανδριώτης, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο Λευτέρης Χαψιάδης, ο Φώντας Λάδης και άλλοι, είναι κάποιοι από τους συνθέτες- στιχουργούς που έχω τη τιμή να έχω συνεργαστεί.

Mίλησε μας λίγο για την πρώτη σου δισκογραφική δουλειά.

Η τελευταία μου δισκογραφική δουλειά που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, έχει τίτλο «Ο Δημήτρης Κανέλλος ερμηνεύει Φώντα Λάδη», και κυκλοφορεί απ’ τη HEAVEN. Είναι ένα άλμπουμ που αποτελεί όνειρο ζωής που έγινε πραγματικότητα. Είναι μια προίκα που από τη μία με γεμίζει χαρά και υπερηφάνεια, αλλά απ’ την άλλη με γεμίζει με ένα αίσθημα ευθύνης για το ποιες πρέπει να είναι οι επόμενες μου κινήσεις στο χώρο της δισκογραφίας. Οφείλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Φώντα Λάδη τον τεράστιο αυτόν ποιητή- στιχουργό που με εμπιστεύτηκε να πω αυτά τα αριστουργήματα που είχε γράψει με τους αγαπημένους και πρόωρα χαμένους φίλους του, Μάνο Λοΐζο και Δημήτρη Λάγιο. Να ευχαριστήσω επίσης τη Μυρσίνη Λοίζου και την Υακίνθη Λάγιου που με χαρά έδωσαν την άδεια τους να ερμηνεύσω αυτά τα διαμάντια. Ευχαριστώ επίσης τον Στέλιο Φωτιάδη για τη πολύτιμη συνεισφορά του, την αγαπημένη σε όλους μας τραγουδίστρια, Γλυκερία, που πέρα απ’ τη πολύχρονη μας συνεργασία και την εμπιστοσύνη της, έχω τη τιμή να συμμετέχει στο άλμπουμ αυτό, με ένα ντουέτο που έχουμε πει μαζί, το «Τα μάτια σου που κλαίνε». Την ευχαριστώ από καρδιάς! Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην εταιρία μου τη HEAVEN, για την στήριξη καλλιτεχνικά στο πρόσωπο μου αλλά και σε όλους τους συντελεστές αυτής της δισκογραφικής μου προσπάθειας!! Απ’ τα πρώτα δείγματα ανταπόκρισης που έχω απ’ τον κόσμο, είμαι πραγματικά πολύ χαρούμενος γιατί φαίνεται πως το έχει αγκαλιάσει το άλμπουμ αυτό με πολύ αγάπη, κι εύχομαι έτσι και στη πορεία της καλλιτεχνικής μου ζωής, να δέχομαι τόσο ζεστά την αγάπη και την αγκαλιά του κόσμου!

Τα μουσικά σου ακούσματα; Ποιά είναι τα είδωλα σου;

Τα ακούσματα μου από μικρή ηλικία ήταν το λαϊκό τραγούδι! Στο πατρικό μου σπίτι σίγουρα θα άκουγες Στέλιο Καζαντζίδη, (που παρεμπιπτόντως είχα τη μεγάλη χαρά να τον γνωρίσω στις γειτονιές της Νίκαιας), Στράτο Διονυσίου, Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια και όλοι αυτοί οι καταξιωμένοι λαϊκοί τραγουδιστές που μας έμαθαν τι σημαίνει πραγματικά καλό λαϊκό τραγούδι. Αυτά ήταν τα μουσικά μου ακούσματα από μικρή ηλικία και αυτοί οι τραγουδιστές ήταν ουσιαστικά και τα πρότυπα μου.

Πέραν από τη μουσική τι άλλο σε γεμίζει;

Πέραν της μουσικής που είναι ένα από τα βασικά στοιχεία της καθημερινότητας μου εδώ και πάνω από 25 χρόνια, μ’ αρέσει πολύ ο αθλητισμός. Προσπαθώ να αθλούμαι όσο μπορώ, ανάλογα και με τον διαθέσιμο χρόνο που έχω. Μ’ αρέσει πολύ ο κινηματογράφος και το θέατρο. Όσο μπορώ βλέπω ταινίες στο σινεμά η παρακολουθώ θεατρικές παραστάσεις. Μ’ αρέσουν πολύ τα ταξίδια. Μ’ αρέσει να ταξιδεύω με τη μηχανή μου. Είναι πολλές οι ενασχολήσεις που θα μπορούσε να έχει κάποιος, αρκεί να έχει τα χρήματα να διαθέσει και τον ανάλογο χρόνο. Έτσι κι εγώ, όσο μπορώ μ’ αρέσει να κάνω πολλά και ποικίλα πράγματα

Ποια είναι τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του χαρακτήρα σου;

Στα στοιχεία του χαρακτήρα μου προτιμώ συνήθως να μην αναφέρομαι εγώ, αλλά ό κόσμος που με γνωρίζει. Παρ’ όλα αυτά θα έλεγα πως είμαι πολύ ευαίσθητος ως άνθρωπος, που αυτό πιστεύω είναι παράλληλα, το δυνατό αλλά και το αδύνατο σημείο του χαρακτήρα μου. Όταν αγκαλιάσεις την ευαισθησία σου και την αποδεχτείς, ναι μεν μπορεί να είναι ένα τρωτό σημείο για να το εκμεταλλευτούν κάποιοι, αλλά παράλληλα αποτελεί και μία δύναμη εσωτερική που πολλές φορές σε προστατεύει.

Ποια η άποψη σου για το μουσικό χώρο της Ελλάδας;

Όπως όλοι οι κλάδοι στην Ελλάδα έχουν πληγεί απ’ τη χρόνια οικονομική κρίση, έτσι και ο χώρος της μουσικής βιώνει τις άσχημες επιπτώσεις εξίσου, και ίσως και περισσότερο σε κάποιες περιπτώσεις. Παρ’ όλα αυτά πιστεύω στους ανθρώπους γενικά, και όπως κανένας λαός ποτέ στην ιστορία δεν αυτοκτόνησε, έτσι πιστεύω και ο χώρος της μουσικής θα αναγεννηθεί και θα μας δώσει πολλές ευχάριστες εκπλήξεις στο μέλλον!

Αν γύριζες το χρόνο πίσω τι θα άλλαζες στα επαγγελματικά ή προσωπικά σου;

Αν υπήρχε τρόπος να γυρίζουμε τον χρόνο πίσω, πιστεύω πως δε θα βελτιωνόμασταν ποτέ ως άνθρωποι. Έτσι προχωράει και η ίδια η ιστορία άλλωστε. Εξελικτικά. Όλη η ομορφιά τελικά είναι τα λάθη μας, όσο κι αν πονάνε πολλές φορές. «Μόνο οι ηλίθιοι δεν αλλάζουν» έλεγε ο Μοντεσκιέ, κι αυτό πιστεύω είναι και το στοίχημα για όλους μας. Να καταλαβαίνουμε τα λάθη μας και να βρίσκουμε τον τρόπο να μη ξανακάνουμε τα ίδια, αλλά καινούργια κάθε φορά. Και μ’ αυτόν τον τρόπο, νιώθεις κιόλας πως ζεις.

Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια;

Τα μελλοντικά μου σχέδια, πρώτα και κύρια είναι, όσο μπορώ να έχω την υγεία μου! Θα στηρίξω τη νέα μου αυτή δισκογραφική προσπάθεια που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό, κι επίσης θα είμαι σε καλοκαιρινή περιοδεία με τον Θέμη Αδαμαντίδη και τη Λένα Αλκαίου με πρώτη στάση στο θέατρο Βράχων όπου και θα συμμετέχουν φιλικά ο συνθέτης Δημήτρης Παπαδημητρίου, η Πίτσα Παπαδοπούλου και η Κατερίνα Κούκα. Μ’ έναν «κόσμο τραγούδια» θα σας κρατήσουμε μουσική συντροφιά τις όμορφες νύχτες του καλοκαιριού. Καλό μας καλοκαίρι!!