Παναγιώτης Πετράκης

Τον είχα πρωτοδεί στο ρόλο του Λουκά στη σειρά “Τα μυστικά της Εδέμ” και θυμάμαι μου άρεσε πολύ.  Τον ξανααπόλαυσα στο Just the 2 of us και χάρηκα πολύ για τη νίκη του!  Όταν είχα τη χαρά να τα πω μαζί του στην Αθήνα πίνοντας καφεδάκι ενθουσιάστηκα με τον άνθρωπο και τον καλλιτέχνη Παναγιώτη!!  Καιρός να σας τον συστήσω!

petrakis2Πως ήταν η παιδική σου ηλικία;

Γεμάτη παιγνίδι, ξεγνοιασιά, τρυφερότητα… σαν συνεχή Χριστούγεννα. Κοιτάζοντας πίσω, ήταν νομίζω η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής μου. Έτσι κάπου εκεί μέχρι το σχολείο.

Μίλησε μας λίγο για τις σπουδές σου στο θέατρο.

Σπούδασα θέατρο στη σχολή Βεάκη και αργότερα πήγα στη Νέα Υόρκη για να μελετήσω μουσικό θέατρο που ήταν ανέκαθεν η αδυναμία μου. Παράλληλα με τη σχολή ξεκίνησα και τις σπουδές μου στο κλασσικό τραγούδι.

Πότε πήρες την απόφαση να σπουδάσεις και να ασχοληθείς με την υποκριτική;

Στο τέλος του λυκείου. Ήμουν στο θεατρικό όμιλο του σχολείου μου και δίναμε παραστάσεις. Είχαμε ανεβάσει την «Πρόταση γάμου» του Τσέχοφ θυμάμαι και όταν ολοκληρώσαμε έπεσε η ιδέα από τους γονείς μου και τους καθηγητές μου να δώσω εξετάσεις σε δραματική σχολή. Δεν είχα καταλήξει κι εγώ σε κάτι άλλο που θα με ενδιέφερε να κάνω κι έτσι ακολούθησα τη συμβουλή τους. Σαφώς μου άρεσε σαν ιδέα, απλώς μέχρι τότε δεν το είχα σκεφτεί ποτέ επαγγελματικά. Τώρα δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει κάτι άλλο.

Σπουδές Musical με υποτροφία στη Νέα Υόρκη. Πως ήταν η εμπειρία;

Μου άνοιξε ορίζοντες, εκτέθηκα σε νέα ερεθίσματα. Κατάλαβα πόσο ιδιαίτερο είδος είναι το μιούζικαλ, πόση εκπαίδευση απαιτεί, πόσο παίδεμα χαχα. Είχα την ευκαιρία να δω από μέσα πώς ανεβαίνει σωστά μια παράσταση γιατί συμμετείχα σε τρεις όσο βρισκόμουν εκεί. Το άλλο μεγάλο καλό που μου έκανε η εμπειρία μου εκεί είναι ότι γέμισα με πίστη στις δυνατότητές μου. Βρέθηκα σε ένα περιβάλλον στο οποίο ένοιωθα ότι με εκτιμούν και με σέβονται και αυτό μου άνοιξε τα φτερά.

Σε παρακολουθήσαμε και στην τηλεόραση στη σειρά ‘Τα μυστικά της Εδέμ’. Πως ήταν η συνεργασία; Μίλησε μας λίγο για τη σειρά και το ρόλο σου.

Είναι φυσικά η δουλειά εκείνη στην οποία χρωστώ πολλά. Αυτή με έκανε γνωστό στον κόσμο και μου χάρισε την αγάπη του. Μου άνοιξε πόρτες για να κάνω πολλά πράγματα και στο θέατρο και στα μουσικά δρώμενα. Την θυμάμαι με πολλή αγάπη και νοσταλγία… 6 χρόνια μετά το τέλος της κι ο κόσμος τη θυμάται ακόμα και μου μιλούν πάντα για αυτή. Ο Λουκάς είναι ένα πρότυπο ανθρώπου για μένα. Ένας άνθρωπός πιστός στις αρχές του και στην αίσθηση του δίκαιου ακόμα κι εναντίον των συμφερόντων του, έτοιμος να γίνει θυσία για τους φίλους και τους αγαπημένους του ανθρώπους και πάντα με αυτό το υπέροχο «Ακριτικό» χιούμορ. Ελπίζω να υπάρχει και πέρα από τις σελίδες του σεναρίου…

Είχαμε την ευκαιρία να σε δούμε και σε ένα Guest ρόλο στη σειρά ‘Οι βασιλιάδες’. Μίλησε μας λίγο γι’ αυτό το ρόλο.

Ο Στέφανος ήταν σαφώς πολύ διαφορετικός από τον Λουκά. Ένας άνθρωπος βαθιά πληγωμένος, ο οποίος ζητούσε εκδίκηση και δεν δίσταζε να εξαπατήσει, να παίξει με ανθρώπους και τα συναισθήματά τους για να την πάρει. Τελευταία στιγμή βέβαια μετάνιωσε και προσπάθησε να εξιλεωθεί. Το απότομο κόψιμο της σειράς βέβαια δεν μας επέτρεψε να δούμε τη συνέχειά του.

Θα ήθελες να κάνεις και κινηματογράφο;

Ναι, πολύ. Δεν μου έχει δοθεί η ευκαιρία ακόμα, αλλά είναι ένα άλλο είδος που θα ήθελα πολύ να δοκιμάσω.

Ποιος ο ρόλος του τραγουδιού και γενικά της μουσικής στη ζωή σου;

Δεν περνάει μέρα που δεν θα ακούσω μουσική ή δεν θα σιγομουρμουρίζω έστω κάποια μελωδία. Είναι άρρηκτα δεμένη με τη ζωή μου. Εκφράζομαι πολύ ελεύθερα, άμεσα και άνετα μέσα από το τραγούδι, ίσως περισσότερο κι απ’ την υποκριτική.

Musical, τηλεόραση ή θέατρο. Αν έπρεπε να επιλέξεις ένα ποιο θα ήταν;

Μιούζικαλ χωρίς δεύτερη σκέψη. Συνδυάζει τόσα πολλά και είναι πάντα πρόκληση για τον καλλιτέχνη να επιδοθεί σε όλα καλά.

Μίλησε μας λίγο για την πορεία σου όσον αφορά το τραγούδι.

Στο τραγούδι είχα τη χαρά να συνεργαστώ με εξαιρετικούς καλλιτέχνες. Ο Μίμης Πλέσσας, ο Στέφανος Κορκολής, η Μαρινέλλα, η Νατάσσα Θεοδωρίδου, η Ελένη Δήμου είναι μερικοί εξ αυτών. Σταθμό αποτελεί για μένα η συνεργασία μου με την Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης. Λατρεύω να καταπιάνομαι με τα τραγούδια του κορυφαίου μας συνθέτη.

Just the 2 of us και νικητής μαζί με την Ελένη Φουρέιρα. Μίλησε μας λίγο για την εμπειρία.

Έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις κι από αυτό το show. Είχαμε δέσει πολύ με την Ελένη και το διασκεδάζαμε. Το Just the 2 of us μου έδωσε την ευκαιρία να με γνωρίσει ο κόσμος και ως τραγουδιστή κι έτσι νομίζω καλώς συμμετείχα παρά τις αρχικές μου αντιρρήσεις. Εκεί γνώρισα και τον υπέροχο Στέφανο Κορκολή και ξεκίνησε μια όμορφη συνεργασία.

petrakis1Τι σου δίνει χαρά και τι σε ανησυχεί στην καθημερινότητα σου;

Χαρά μπορεί να μου δώσει ένα ζεστό χαμόγελο, η πρωινή λιακάδα μέσα από το παρμπρίζ του αυτοκινήτου, ένα όμορφο πρόσωπο, μια γλυκιά μελωδία στο ράδιο, τα έξυπνα ματάκια ενός σκύλου, η φωνή ενός φίλου στο τηλέφωνο, ένα «σε σκέφτομαι» στο messenger… απλά πράγματα, αλλά τόσο σημαντικά.

Τι με ανησυχεί… η αβεβαιότητα για το αύριο που ζούμε στο πετσί μας, η κάθε είδηση στην τηλεόραση, τα υπαίθρια κρεβάτια των πεζοδρομίων και των πάρκων που έχουν αυξηθεί τόσο, η σφιγμένη ευθεία γραμμή εκεί που κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει χαμόγελο στα πρόσωπα των ανθρώπων.

Αν γύριζες το χρόνο πίσω τι θα άλλαζες στα επαγγελματικά ή προσωπικά σου;

Πολύ με βασανίζει αυτή η ερώτηση τελευταία. Κάποιες φορές λέω πως δεν θα άλλαζα τίποτα, άλλες πάλι τα πάντα. Νομίζω θα έκανα τα αδύνατα δυνατά να παραμείνω στην Αμερική, παρά την απαγόρευση που προέκυπτε από την υποτροφία μου, ακόμα και παράνομα. Ίσως να έδινα περισσότερο χώρο, χρόνο, επένδυση και ρίσκο στην προσωπική μου ζωή. Τελευταία έχω συνειδητοποιήσει πόσο σημαντικό είναι να προχωράνε δυο άνθρωποι μαζί στη ζωή. Να ωριμάζουν και να βελτιώνονται ο ένας μέσω του άλλου.

Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια;

Είμαι σε πρόβες για δύο παραστάσεις, μια μουσική και μια θεατρική. Ξεκινάμε με Μέμο Μπεγνή και Εύη Σιαμαντά στις 13 Μαρτίου και για 5 Δευτέρες στον Ρυθμό Stage με ένα πρόγραμμα με τραγούδια (διεθνή και ελληνικά) από το μιούζικαλ και τον κινηματογράφο σε σκηνοθετική επιμέλεια του Πάνου Αμαραντίδη και μουσική διεύθυνση του Κωνσταντίνου Παγιάτη. Από Απρίλιο ανεβαίνει ένα αγγλικό θρίλερ εποχής, «Το φως του Γκαζιού» του Πάτρικ Χάμιλτον σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν με την Τάνια Τρύπη, τον Στέφανο Κυριακίδη, την Μελίνα Βαμβακά και την Αλίκη Μπομποτά. Η παράσταση θα ανέβει στο θέατρο Βεάκη και θα ταξιδέψει και εκτός Αθηνών.

Οι φωτογραφίες είναι του Νικόλα Σταυρόπουλου.