Χρήστος Σημαρδάνης

Τον παρακολουθούσα σε διάφορες σειρές στην τηλεόραση και πάντα μου άρεσε σαν φιγούρα.  Όταν τον συνάντησα για πρώτη φορά κατάλαβα ότι είχα να κάνω με έναν επαγγελματία, με δυνατή αίσθηση του χιούμορ και περίσσια γλυκύτητα.  Έναν άνθρωπο με τον οποίο μπορείς να κάθεσαι με τις ώρες να μιλάτε και οι εποχές να αλλάζουν γύρω σας…

simardanis2bΜε ρίζες από την Αίγυπτο, μίλησε μας λίγο για την παιδική σου ηλικία.

Οχι απλώς ρίζες, και κορμό και κλαδιά και φύλλα. Γεννήθηκα εκεί, θυμάμαι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Έφυγα 7 χρονών και ξαναγύρισα 9 για δύο μήνες. Από τα 49 πηγαίνω πολύ συχνά Αλεξάνδρεια. Είναι αστείο, αλλά δεν έχω πάει ποτέ σε άλλη πόλη πουθενά αλλού στην Αίγυπτο, μόνο Αλεξάνδρεια. Με την ιστορία της, με τους λογοτέχνες της, τους ποιητές της, θυμάμαι πολλά, βρίσκω πολλά, και σίγουρα έχει γράψει πάνω μου. Μέχρι και οι μυρωδιές της μου ξυπνούν αναμνήσεις.

Από ότι γνωρίζω οι σπουδές σου είχαν μια δόση περιπέτειας. Μίλησε μας λίγο γι’ αυτές.

Οχι μόνο οι σπουδές μου, αλλά και λίγο μετά η επαγγελματική πορεία μου γενικά, είχε μια μεγάλη δόση ποικιλίας και περιπέτειας. Αλλά τώρα ‘αρκετά’ χρόνια μετά, συνειδητοποιώ ότι δεν θα μπορούσε να ‘ναι αλλιώς με τα μυαλά που κουβαλάω, και για τα οποία είμαι περήφανος και δεν μετανιώνω. Για παράδειγμα, με το που έβγαλα το γυμνάσιο (τότε έτσι λεγόταν) προσποιήθηκα από αδυναμία, ότι θα έδινα τις πανελλήνιες του καιρού μου, πράγμα που έκανα, με παταγώδη αποτυχία. Ταυτόχρονα έδωσα εξετάσεις στη σχολή του Πέλου Κατσέλη, όπου και πέρασα και παρακολούθησα το Α” έτος, μέχρι που επεισοδιακά μαθεύτηκε σπίτι μου το γεγονός και διεκόπει βιαίως (κυριολεκτικά)…γλυκειά μου μανούλα… Μετά πήγα Λονδίνο, τάχα μου για οικονομικά, έκανα θέατρο, μετά που έληξε ο χρόνος αναβολής από το στρατό, γύρισα για καταταγή. Ξαναπήγα στην σχολή Κατσέλη, μετά δούλεψα σε ένα τουριστικό γραφείο, μετά στην Βritish Αirways για 5 χρόνια (τόσο άντεξα) και μετά βουρ στην αβεβαιότητα, στην ανεργία και στον έρωτα του θεάτρου.

 

Σε έχουμε δει σε πολλές δημοφιλείς σειρές. Μίλησε μας λίγο για την πορεία σου στο χώρο.

Αργησα να αγχωθώ και να προσπαθήσω πραγματικά, για κάποια καριέρα οπουδήποτε και κύριος ένοχος είναι η φωνή μου. Με ανακάλυψε η διαφήμιση για τα καλά. Έβγαλα πολλά λεφτά, μαγεύτηκα γιατί ποτέ δεν είχα άνεση. Η διαφήμιση όμως σε θέλει απίκο ανά πάσα στιγμή και μέρα και ώρα. Αν πας για τα πολλά, που τοτέ δεν μπορείς και δεν θέλεις να απαρνηθείς κολλάς. Έκανα κάποια γκεστ σε πολυ δημοφιλείς σειρές (‘Δις εξαμαρτείν’, ‘Τρεις χάριτες’, ‘Οι μεν και οι δεν’ και άλλες που δεν μου έρχονται τώρα). Έπαιξα και σε μια σπουδαία συμπαραγωγή σε σήριαλ, μεταφορά από το βιβλίο του Στρατή Τσίρκα ‘Ακυβέρνητες πολιτείες’. Επαιξα σε κάποιες πολύ σημαντικές ταινίες, όπως ‘Τα πέτρινα χρόνια’ του Παντελή Βούλγαρη, ‘Θάνατος του μελισσοκόμου’ του Θόδωρου Αγγελόπουλου, ‘Βίος και Πολιτεία’ του Νίκος Περράκη, ‘Το κολιέ του Νίκου Κανάκη, ‘Safe Sex’ Tο κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο των Ρέππας – Παπαθανασίου, πιθανόν και αλλού, αλλά το μυαλό με προδίδει πια. Μετά ήρθε στο θέατρο, το ‘Σεσουάρ για δολοφονους όπου έκανα 2 χρόνια τον κομμωτή, που με τη σειρά του έφερε την «Νταντα» και από εκεί και πέρα πολλές ακόμα ευτυχισμένες συνεργασίες… Πρέπει λοιπόν για την δικαιωσύνη του σύμπαντος, να σταθώ και να ευχαριστήσω το ‘Σεσουάρ για δολοφόνους’, γιατί αυτό είναι υπεύθυνο για όλα τα μετά, και είναι αρκετά… Μη σας κουράσω… Αποκορύφωμα ήταν το Τίμημα στο Κρατικό Θέατρο στη θεσσαλονίκη , του Αρθουρ Μίλλερ που ήταν το δώρο της ζωής μου για το θέατρο. Ηρθε λίγο αργά η αλήθεια, Γενάρη του 14, αλλα τα πράγματα γίνονται όταν θέλουν αυτά και όχι όταν θέλουμε εμείς πιστεύω.

Σε είδαμε πρόσφατα στην Κύπρο σε μια καινούργια τηλεοπτική παραγωγή. Μίλησε μας λίγο γι’ αυτή την εμπειρία.

Παρά το άδοξο και άδικο τέλος της, κατά τη γνώμη μου, ήταν η αφορμή να γνωρίσω σημαντικούς κύπριους συναδέλφους μου, και λυπάμαι που δεν τους ήξερα μέχρι τώρα, και κάποιοι από αυτούς είναι και θα μείνουν σίγουρα νέοι μου φίλοι. Φίλους έκανα και από άλλους τομείς της παραγωγής.   Εχω και 1/4 κυπριακό αίμα από τη μεριά της μητέρας του πατέρα μου που ήταν από την Πάφο.

Πως σου φάνηκε το κοινό της Κύπρου;

Το κοινό από έναν ηθοποιό, μπορεί να κριθεί και να μετρηθεί, όχι κυριολεκτικά, μόνο στο θέατρο. Και αυτό παντού, σε κάθε χώρα. Μόνο αν ακούς την ανάσα του και μυρίζεσαι τα συναισθήματα του ίσως κατορθώσεις να προκαλέσεις, η τηλεόραση δεν σου δίνει αυτή τη δυνατότητα. Αρα θα μπορώ να απαντήσω αυτή την ερώτηση αν παίξω θέατρο στο ομορφό νησί σας.

Θέατρο ή τηλεόραση;

Θέατρο για να γνωριστούμε καλά και σε βάθος, και τηλεόραση για να συναντιόμαστε.

Τι σου δίνει χαρά και τι σε ανησυχεί στην καθημερινότητα σου;

Η καθημερινότητα όλων των ανθρώπων δίπλα μου, των δικών μου, των φίλων μου, των γειτόνων, των γειτονικών λαών, και όλων των λαών του κόσμου. Ζούμε σε εποχές ,που η αναισθησία και η συμπτωματική ευτυχία από μια δική μας προσωρινή ‘καλοπέραση’, είναι τουλάχιστον έγκλημα.

Ποιά είναι τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του χαρακήρα σου;

Παθιάζομαι εύκολα με κάτι και γίνομαι πολυ δημιουργικός και αποτελεσματικός, και ταυτόχρονα είμαι πολύ τεμπέλης… Μου κλείνετε παρακαλώ ένα καλό μονόκλινο στην Αθαλάσσα;;;

Ποιά η σχέση σου με το φαγητό και το ποτό;

Παρακαλώ μην κρίνετε από την κοιλίτσα (που πέφτει γιατί είμαι σε διατροφή). Η σχέση μου με αυτά τα δύο είναι πολύ ψύχραιμη. Μ” αρέσει πολύ δε, κάτι που έμαθα τελευταία και το θεωρώ σημαντικό. Πως να μην ήταν άλλωστε από τα χείλη του Πλάτωνα… Αποκαλούσε τους μάγειρες κόλακες, γιατί προσπαθούσαν να κολακεύσουν τη γεύση μας, ενώ γι’ αυτόν τροφή=δύναμη, ενέργεια, υγεία και τίποτα άλλο. Κάνω βέβαια ατασθαλείες, δεν είμαι άγιος…

Ποιά η γνώμη σου για την προβολή και την έκθεση των καλλιτεχνών;Simardanis1

Θα ευχόμουν να ζούσαμε σε ένα άλλο σύστημα, που να μην ήταν απαραίτητη η προβολή, καλλιτέχνης του λαού…; Αλλά δεν ζούμε και χρειάζεται. Τώρα εγώ τον όρο ‘έκθεση’ τον έχω σαν αρνητική έννοια, όταν ακούω ότι κάποιος εκτέθηκε, τον συμπονώ. Στό χέρι το δικό μας είναι και στο μέτρο που έχουμε μέσα στο μυαλό μας ή στην ζυγαριά είναι να υπάρχει ισορροπία. Είναι και λίγο επικίνδυνο ξέρεις, γιατί στα μάτια του πολύ κόσμου, μια δήλωση ενός καλλιτέχνη, θεωρείται και λίγο ντεφάκτο, κάτι σαν… ‘μα αφού το άκουσα στην τηλεόραση’.

Υπάρχει κάτι που σε φοβίζει στο χώρο του θεάματος;

Εξ” αιτίας του τρόπου με τον οποίο εγώ το αγαπώ, το βλέπω, και το εννοώ, όχι δεν υπάρχει, είμαι ευτυχής που κάνω τη δουλειά που αγαπώ και όταν πια δεν θα μπορώ να την κάνω, νομίζω θα αισθάνομαι πλούσιος από τις εμπειρίες μου.

Αν γύριζες το χρόνο πίσω τι θα άλλαζες στα επαγγελματικά ή προσωπικά σου;

Χωρίς καμμία αλαζονεία, νομίζω τίποτα… Αλλωστε δεν θα μπορούσα, ακόμα και να το ήθελα, αφού όλα ήταν αποτέλεσμα του μυαλού και της ψυχής που κουβαλώ.

Εχεις μετανιώσει για κάποια πράγματα που έχεις πει ή έχεις κάνει;

Ουουου για πάρα πολλά, αλλά πολύ περισσότερο έχω μετανοιώσει για πράγματα που δεν έχω πει την στιγμή που έπρεπε.

Ποιά τα μελλοντικά σου σχέδια;

Αφήνω την ζωη να αποφασίζει, νομίζω ξέρει καλύτερα, και έχει σταθεί και πολύ γενναιόδωρη μαζί μου. Ενα μόνο μελλοντικό σχέδιο χειρίζομαι εξ” ολοκλήρου, και επιθυμώ σύντομα να γίνει πραγματικότητα! Να τελειώσω ένα θεατρικό έργο που γράφω, να σας το παρουσιάσω και να σας κρίνω, όπως λέγαμε πιο πάνω, και κυρίως να με κρίνετε και σεις σε αυτό το κομμάτι.