Ερωφίλη

Την Ερωφίλη την έμαθα μέσα από το συγκρότημα Τρίφωνο τότε που τραγουδούσανε ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια…’Να μ” αγαπάς”.  Μετά ήρθε η εποχή που ήτανε απλά Ερωφίλη…και ήρθε και η γνωριμία μας!  Ένα ανήσυχο και ταλαντούχο πνεύμα…ένας όμορφος άνθρωπος!

Μίλησε μας για τα παιδικά σου χρόνιαerofili4

Μεγάλωσα στην Κρήτη, στα όμορφα Χανιά μου, είχα την τύχη να γνωρίσω προπαππού και δύο προγιαγιάδες, πρόλαβα να μπορώ να τρέχω και να παίζω στις γειτονιές χωρίς να φοβάμαι, ήμασταν πολύ μεγάλη οικογένεια. Eίδα πολύ ήλιο και φως και θάλασσα και το μυαλό μου ταξίδευε παντού από τότε που αρχίζω να θυμάμαι…

Η αγάπη σου για τη μουσική πότε και με ποιό τρόπο εκδηλώθηκε;

Η μητέρα μου, μου μετέδωσε την αγάπη της για τη μουσική. Θα επαναληφθώ αλλά και πάλι η μουσική έπαιζε μέσα μου από τότε που αρχίζω να θυμάμαι…το…παιδικό αγαπημένο μου τραγούδι ήταν η ‘’Μικρή Ραλλού’’ του Νίκου Γκάτσου και του Μάνου Χατζιδάκι. Τα παιχνίδια μου είχαν σχέση με τη μουσική… Το χτυποκάρδι μου, όταν με διάλεξε η δασκάλα μου στην Τετάρτη δημοτικού να τραγουδήσω το “σε ψηλό βουνό” και να επαναλαμβάνουν τα μεγαλύτερα παιδιά…δε θα το ξεχάσω ποτέ… Ουσιαστικά από εκείνη τη στιγμή ήξερα τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω…

Πότε ξεκίνησες να γράφεις και να τραγουδάς;

Τραγουδούσα από το δημοτικό σε χορωδίες, σε παρέες, σε αυτοσχέδιες κομπανίες μαθητών καθηγητών, σε εκδηλώσεις του σχολείου ή του Δήμου Χανίων. Ξεκίνησα να γράφω στίχο και μουσική (παράλληλα ήμουν αυτοδίδακτη στην κιθάρα) στα 15 χρόνια μου.

Έγραφα τραγούδια για τις εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου, έγραφα για τις διδασκαλίες των φίλων μου που σπούδαζαν στη σχολή Νηπιαγωγών…

Έγραφα συνήθως όταν δεν ήμουν καλά…για να γίνω καλύτερα… Τα έχω φυλαγμένα για ιδιωτική ακρόαση, αυτά που έπρεπε να βγουν στο φως και να κυκλοφορήσουν πήραν το δρόμο τους…και σε προσωπική μου δουλειά και σε δουλειά με το Τρίφωνο.

Τα τελευταία τρία χρόνια έβγαλα ξανά στην επιφάνεια τη μεγάλη μου αγάπη για τα παιδιά και το παιδικό τραγούδι .

Τα μουσικά σου ακούσματα;

Πολλά και διαφορετικά… Μ. Χατζιδάκις, Μ. Θεοδωράκης, Γ. Σπανός, Σ.Ξαρχάκος, Δ. Μούτσης, Β. Τσιτσάνης, Σ. Βαμβακάρης, Μ. Λοίζος και πολλοί άλλοι. Τι να πρωτοπώ, καλά τραγούδια και καλή μουσική… Pink Floyd, Beatles, Dire Straits, Supertramp. Αλλά και λόγω της ενασχόλησης μου με το χορό, άκουσα αρκετά κλασσική μουσική και πολλά soundtacks τα οποία χορογραφούσα, μουσική του Ennio Morricone, Wim Mertens, Ryuichi Sakamoto, κ.α.

Από που εμπνέεσαι;

Από την καθημερινότητα, από οτιδήποτε με απασχολεί, από τα παιδιά, από ένα ωραίο ξημέρωμα…από κάτι που με πονάει ή με συγκινεί…

 Μίλησε μας για την πορεία σου στο χώρο

Είμαι ευγνώμων για τους ανθρώπους που γνώρισα και συνεργάστηκα όλα αυτά τα χρόνια, για τους ανθρώπους που μ’ εμπιστεύθηκαν και εμπιστεύθηκα… Από το Γιάννη Σπανό με τον οποίο ξεκίνησα το 1991, τον πρώτο μου παραγωγό τον κ. Κώστα Χατζηδουλή, τη Χαρούλα Αλεξίου, το Νίκο Παπάζογλου, την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, την Ελένη Τσαλιγοπούλου, τους συνεργάτες μου Νίκο Κουρουπάκη, Δημήτρη Υφαντή και Γιώργο Περαντάκο με το Τρίφωνο, το Μίκη Θεοδωράκη, την αγαπημένη Λίνα Νικολακοπούλου, το Σταμάτη Κραουνάκη, τον Κώστα Μακεδόνα, το Μανώλη Λιδάκη, τον Κώστα Χατζή, το Χρήστο Νικολόπουλο, τα Υπόγεια Ρεύματα, τον Κώστα Λειβαδά, την Κατερίνα Κούκα, το Δημήτρη Μπάση και πολλούς άλλους…

Πέραν από τη μουσική τι άλλο σε γεμίζει;

Θέατρο, κινηματογράφος, η παρέα με τους φίλους μου, επιτραπέζια, πρόβες, χορός, εκδρομές… (δεν προλαβαίνω πια…αλλά τις ονειρεύομαι…) καλό φαγητό, κρασάκι, ωραίοι άνθρωποι…στιγμές…

 Στις δύσκολες αυτές εποχές, νομίζεις ότι μόνο η μουσική μπορεί σε μεγάλο βαθμό να μας φτιάξει τη διάθεση;

Και η μουσική, αλλά όχι μόνο… Σίγουρα η μουσική είναι από τις τέχνες που συνοδεύει σχεδόν κάθε στιγμή της ζωής μας, γέννηση, γάμο, βάφτιση, γλέντι, λύπη, χαρά, χωρισμό, έρωτα κλπ Ομως ο καθένας μας μπορεί να βρει τι τον γεμίζει, με τι μπορεί να φορτίσει τις μπαταρίες του και να πάρει δύναμη για τα δύσκολα. Να διαβάσει ένα καλό βιβλίο, να δει μια καλή παράσταση, να μιλήσει με τους φίλους του…

 Τι σου δίνει χαρά και τι σε ανησυχεί στην καθημερινότητα σου;

Μικρές στιγμές που νομίζουμε ότι είναι ασήμαντες αλλά είναι σημαντικές… Ενα χαμόγελο, μία ωραία ανατολή, μία καλή είδηση, μια ωραία αγκαλιά … Με ανησυχεί η αδιαφορία…με ανησυχεί να μη νοιαζόμαστε για τους άλλους, με ανησυχεί να νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτε, άρα να μην κάνουμε και τίποτε…να μένουμε απαθείς…

 Ένα τοπίο που για σένα ισοδυναμεί με την ευτυχία

Οποιοδήποτε τοπίο στην Κρήτη, τη λατρεύω… Βουνό και θάλασσα… ηρεμία και δύναμη…

 Για ποια πράγματα αγχώνεσαι;

Ουφ…για πολλά… Για την υγεία πάνω απ’ όλα, των ανθρώπων μου συγγενών και φίλων και τη δική μου, για τα οικονομικά, για τα πολιτικά, για το τι έχουν μέσα στο κεφάλι τους αυτοί που αφήσαμε να διαχειρίζονται την τύχη του πλανήτη, για ντα νέα παιδιά…

Ποιά είναι τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του χαρακτήρα σου;

Είμαι πεισματάρα, δυνατή, δεν το βάζω κάτω εύκολα, προσπαθώ να καταφέρω οποιοδήποτε στόχο βάζω στο κεφάλι μου, μου αρέσει να νοιάζομαι και να βοηθάω, να συμμετέχω, να χαίρομαι με τη χαρά, να μοιράζομαι. Μου αρέσει να συγχωρώ για να είμαι εγώ καλά. Τα αδύνατα σημεία μου…είμαι εύθικτη, αν μου θίξεις το φιλότιμο μπορώ να τα γκρεμίσω όλα, όταν νευριάσω, καλύτερα να μείνεις μακριά μου, κλαίω εύκολα και στη χαρά και στη λύπη…

Ποιά η γνώμη σου για την προβολή και την έκθεση των καλλιτεχνών;

Ο καθένας το χειρίζεται όπως νομίζει, τίποτα που δεν θέλουμε δε μας συμβαίνει. Χρειάζεται μέτρο.

 Ποιά η άποψη σου για το μουσικό χώρο της Ελλάδας;

Έχουμε μία πλούσια μουσική ιστορία, λαική, παραδοσιακή, σύγχρονη, σπουδαίους συνθέτες, ποιητές, δημιουργούς γενικά παλαιότερους και νεώτερους. Οπως συμβαίνει σε κάθε χώρο ο καθένας μας χρειάζεται να κάνει τις επιλογές του ανεξάρτητα από την προβολή κάποιων συγκεκριμένων ειδών μουσικής ή καλλιτεχνών…

Υπάρχει κάτι που σε φοβίζει στο χώρο του θεάματος;

Το μόνο που με φοβίζει είναι το κοινό, που δε είναι εκπαιδευμένο, που δε θα φιλτράρει, που τα καταπίνει όλα… Οι καλλιτέχνες ή όποιος θέλει να ονομάζεται και να δημιουργεί εξ ονόματος της τέχνης μπορεί να κάνει από αριστουργήματα μέχρι…ό,τι να ‘ναι… Εμείς τι κάνουμε; Τα δεχόμαστε όλα; Η δύναμη της τέχνης να χρησιμοποιείται για καλό. Αυτό θέλω…

Θα σκεφτόσουν τη ζωή σου χωρίς μουσική;

Α μπα…με τίποτα!!!!!!!!!! Θα χόρευα συνέχεια με το χτύπο της καρδιάς μου ή θα τραγουδούσα μόνη μου με τον ήχο του νερού!!! Έχω σπουδάσει και χορό (τελείωσα το Ελληνικό χορόδραμα–σχολή χορού της Ραλλού Μάνου).

Που πας στα σίγουρα για να ξεκουραστείς; Σε ποιό μέρος;

Χανιά και Άγιο Νικόλαο Κρήτης!!!!!!

 Ποιά η σχέση σου με το χρήμα;

Μμμ…όχι πολύ καλή δυστυχώς… Λέω δυστυχώς, γιατί χρωστάω πολλά κι εγώ όπως πολλοί Έλληνες. Αλλά ευτυχώς μπορώ να περάσω εξίσου καλά και με 10 και με 100 ευρώ. Κάνω υπομονή να έρθουν τα 100 χαχαχαχαχαχα!!!!!!!

 Αν γύριζες το χρόνο πίσω τι θα άλλαζες στα επαγγελματικά ή προσωπικά σου;

Δύσκολη ερώτηση… Δε θα απαντήσω ότι δε θα άλλαζα τίποτε… Ναι, όσα έζησα με έκαναν τον άνθρωπο που είμαι και μου αρέσω…όμως ίσως να διατηρούσα καλύτερα τη σχέση μου με το χορό που μου λείπει πολύ… Να δίδασκα χορό ας πούμε, να είχα παιδιά, να ζούσα στα Χανιά…

Ποιά τα μελλοντικά σου σχέδια;erofili5

Η ζωή μου έχει δείξει ότι είναι καλύτερα να μην κάνω σχέδια… Θέλω να έχω υγεία, δύναμη, έμπνευση και να προχωράω… Να σας πω όμως τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη ζωή μου! Από Παρασκευή 6 Νοεμβρίου και κάθε Παρασκευή εμφανίζομαι στον Ακροβάτη στο Μεταξουργείο με την Αργυρώ Καπαρού με ένα πρόγραμμα που ετοιμάσαμε με τίτλο ‘’Αγάπη μου λατρεία μου‘’ Το απολαμβάνουμε…κι ελπίζουμε όσοι έρθετε να το απολαύσετε επίσης! Σύντομα από Πέμπτη 10 Δεκέμβρη και κάθε Πέμπτη, πάλι στον Ακροβάτη θα βρισκόμαστε με το Μάριο Στρόφαλη σ’ ένα πρόγραμμα που επιμελείται ο ίδιος.   ‘’Τζαζοκαταστάσεις’’ θα λέγεται και θα τολμήσω να πω αρκετά ξενόγλωσσα τζαζ τραγούδια καθώς και ολοκαίνουργια που ετοιμάζουμε με τον Μάριο. Θα είναι κάτι διαφορετικό…

Επίσης σύντομα με την Αρετή Κοκκίνου – όπου συμμετέχω στην καινούρια της δισκογραφική δουλειά – και τη Δήμητρα Μαστορίδου, θα περιοδεύσουμε εντός κι εκτός Αττικής με τα καινούρια τραγούδια της Αρετής αλλά και αρκετό ξένο ροκ ρεπερτόριο, σ’ ένα πρόγραμμα με κιθάρα και τσέλο. Στο τσέλο θα είναι ο Σταύρος Παργινός.

Από 31 Οκτωβρίου στο Θέατρο Χορν, Αμερικής 10 στο Κολωνάκι παρουσιάζεται η παιδική παράσταση “Ψαρόσουπα 3 – Βρασίδας – εναντίον Μπακαλιαράκου” βασισμένη στο παραμύθι του Γιώργου Λεμπέση, σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου με πρωταγωνίστρια την Πηνελόπη Αναστασοπούλου κι άλλους επτά εξαίρετους ηθοποιούς. Σ’ αυτό έχω γράψει τη μουσική και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό…

Από 5 Δεκεμβρίου στο σινέ “Αλκυονίς” στην Ιουλιανού θα ανέβει επίσης η παιδική παράσταση “Ο εγωιστής Γίγαντας και η Αγάπη του” σε διασκευή Κωνσταντίνας Βαρσάμη και σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη, όπου και πάλι έχω γράψει τη μουσική.

Έχω αναλάβει επίσης την καλλιτεχνική επιμέλεια ενός καινούργιου χώρου στο κέντρο της Αθήνας, Εμμ. Μπενάκη 42, που ονομάζεται “restart” και θα ήθελα να καταφέρουμε να γίνει ένα στέκι νέων ανθρώπων όπου θα μπορούν να παρουσιάζουν τις δουλειές τους. Μουσικοί παραγωγοί από το radiofono.gr θα μας διαλέγουν μουσική τις Τετάρτες, θα γίνονται παρουσιάσεις βιβλίων και πολλά άλλα !!!

Τέλος να σας πω ότι είμαι χαρούμενη γιατί επιτέλους κυκλοφορεί το πρώτο μου τραγούδι στη μετά το Τρίφωνο εποχή, με τίτλο “Για όλα όσα θες να κρύψεις” σε στίχους και μουσική Σταμάτη Μορφονιού.

Ένα τραγούδι που αγαπώ πολύ και που εδώ και δύο χρόνια τραγουδώ στα live μου και νιώθω ότι το έχει αγαπήσει και ο κόσμος.

Τίποτε συγκεκριμένο για το μέλλον…υγεία να έχουμε να ανταμώνουμε, αγάπη και ομόνοια!  Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία!

 

Μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι «Για όλα όσα θες να κρύψεις» πιο κάτω: